Bart Debie: "Jarenlang de spion van Staatsveiligheid binnen Vlaams Belang"

Vorige week nog ontkende Annemie Turtelboom met klem dat de Staatsveiligheid politici in het oog hield: "Ik ben daar zeer duidelijk over: kamerleden en senatoren kunnen tijdens hun activiteiten niet gecontroleerd worden". Vandaag worden haar mooie woorden onderuit gehaald door iemand die spioneerde voor de Staatsveiligheid binnen het Vlaams Belang.
Bart Debie, ooit de jongste politiecommissaris van ons land en de voormalige adviseur veiligheid van Filip Dewinter, doet nu een boekje open over zijn relatie met de Staatsveiligheid. Hij deed zijn relaas aan het Nieuwsblad. Vandaag was hij bereid ook ons te woord te staan.

Waarom kom je nu met deze onthullingen?
Bart Debie: "Vorige week beweerde Annemie Turtelboom dat de Staatsveiligheid nooit politici viseert. Dat was voor mij de druppel, want het gebeurt wel. Een andere reden is dat ik af en toe het verwijt krijg een racist te zijn, gezien mijn verleden bij het Vlaams Belang. Ik ben getrouwd met een zwarte moslima… Ik ben die racistische verwijten beu, want dat is niet zo. En een derde reden is dat ik vorige week de vraag kreeg van Filip Dewinter of het mogelijk was om via mijn connecties geheime documenten te bezorgen. Na de manier waarop ik afscheid moest nemen van de partij, vond ik dat behoorlijk misplaatst."

Waarom heb je toen die rol van informant op je genomen?
Bart Debie: "Ik was een aantal toestanden beu. Er zijn al verschillende parlementsleden die met een glas op een vluchtmisdrijf gepleegd hebben en dat was bij het Vlaams Belang in een bepaalde periode niet anders. Dan werd ik 's nachts opgebeld met de vraag of ik er iets aan kon doen. Een ander punt waar ik problemen mee had, was de manier waarop gedoogd werd hoe Vlaams Belang jongeren in Dilbeek restaurants en winkels die een tweetalige menu of uithangbord hadden, systematisch gepest werden: ruiten ingooien, de franse tekst met verf overspuiten, … Ik kaartte het binnen de partij aan, want dit zijn criminele feiten, maar er gebeurde niks. De onmiddellijke aanleiding was echter die keer in 2009 toen agenten in Brussel onder vuur werden genomen met een kalashnikov. Volgens de toenmalige burgemeester Philippe Moureaux was dat een 'fait divers', maar daar wilden we met het Vlaams Belang tegen ingaan. Filip Dewinter kwam toen met het idee om als stunt drie kalashnikovs en munitie te kopen op de illegale markt. Hij vroeg mij om hier contacten voor te leggen. Ik legde hem uit dat dit geen nieuwswaarde heeft - iedereen weet dat je in Brussel aan dat soort wapens kan geraken. Maar bovendien was het bijzonder riskant voor mij, want met oorlogswapens aankopen wordt niet gelachen. Toen heb ik contact gehad met de Staatsveiligheid."

Hoe is het met die wapens afgelopen?
Bart Debie: "Ik had de kalashnikovs kunnen hebben, maar gelukkig is de wapenhandelaar in kwestie toen net achter de tralies gevlogen. Bovendien kreeg Bruno Valkeniers er lucht van, hij wou er niet van weten."

Wat moest je voor de Staatsveiligheid doen?
Bart Debie: "Eerst en vooral: ze waren nooit geïnteresseerd in het privéleven van Annemans en Dewinter. Waar ze wel naar vroegen, waren de geldstromen. Politieke partijen zijn allemaal in hetzelfde bedje ziek: ze gebruiken zwart geld voor kiescampagnes. Dus was de Staatsveiligheid vooral geïnteresseerd naar de aanwezigheden op de fundraisers: wie betaalde er 500 euro voor een zitje in de buurt van de partijtop, etc.
In de periode 2007-2008 was er een ander verhaal dat hen interesseerde: een Amerikaan met een fake IT-bedrijf wou ons spreken om in Europa een anti-islamisering beweging op te starten. Hij wou ons er veel geld voor toesteken. Ik stond er behoorlijk wantrouwig tegenover, maar Filip Dewinter zag dit volledig zitten. We hebben hem in het grootste geheim een tiental keer ontmoet. We moesten een vergadering organiseren met alle kopstukken extreemrechtse partijen uit Europa. Twee dagen lang vergaderden binnen de lokalen van het Europese parlement de grootste extremisten, waaronder enkele types die wel héél radicaal waren. De Staatsveiligheid wou weten wie het waren, zij vreesden voor de vorming van milities. Dus heb ik alle documenten gekopieerd en gesprekken opgenomen."

Hoe zag zo'n ontmoeting er uit?
Bart Debie: "In het begin voelde ik me precies Louis de Funès of een marionet in de kolderbrigade. Voor de eerste ontmoeting moest ik naar een adres in Vilvoorde komen. Daar kreeg ik telefoon dat ik naar een tweede adres moest. En zo verder, tot ik na het vierde adres instructies kreeg om naar het Campanile hotel in Vilvoorde te rijden. Daarna had ik maandelijks een vergadering met hen. Eerst op hotel, steeds op een andere locatie. Ik had steeds dezelfde contactpersoon, maar ik vond het bijzonder vervelend dat we elke keer voor enkele uren een hotelkamer namen: ik had een kop die wel eens in de media opdook en dan is een verkeerde conclusie snel getrokken. Tenslotte ga je er niet van uit dat wanneer twee venten voor enkele uren een hotelkamer boeken, ze er eigenlijk een vergadering hebben… Na enige tijd groeide het vertrouwen en toen kwamen ze gewoon naar de winkel die ik had in Groot-Bijgaarden. Ze gedroegen zich toen als klanten.

Wat betaalde het om als informant voor de Staatsveiligheid te werken?
Bart Debie: "Behalve een keer een fles wijn - ik ben een wijnliefhebber - heb ik er nooit iets voor gekregen. Eén gunst heb ik gevraagd: 'Is er iets wat jullie kunnen doen om mijn strafblad te wissen?' (Debie werd veroordeeld vanwege buitensporig geweld en vervalsing van PV's; nvdr). Toen hebben ze me gezegd dat ik theoretisch in aanmerking kom om m'n strafblad te wissen, waarna ik er een advocaat heb opgezet, wat nog steeds lopende is.

Heeft Annemie Turtelboom gelogen toen ze zei dat de Staatsveiligheid geen politici viseerde?
Bart Debie: "Ik denk het niet. Ik ken Turtelboom al langer, volgens mij is het een fatsoenlijke madam. Als zij dit in de kamer beweert, is ze er volgens mij van overtuigd en naait de Staatsveiligheid haar een oor aan. Maar ik wil er wel bijzeggen dat ik het als een taak van de Staatsveiligheid zie om bepaalde bewegingen in het oog te houden, het zou onverantwoordelijk zijn indien ze dat niet doen. Onder andere kleine groeperingen als Voorpost, de Dilbeek Boys en Bloed, Bodem, Eer en Trouw werden in het oog gehouden en die hadden banden met het Vlaams Belang".

Je was een rijzende ster binnen de politie, waarna je daar moest vertrekken. Vervolgens ga je in de politiek, maar ook daar loopt je carrière pijnlijk af. Heb je spijt?
Bart Debie: "Ach, ik was op mijn 25ste al commissaris. Ik haalde er tv-programma's mee, zelfs uit het buitenland kwam men filmen. Snel naar de top, inderdaad. Maar men ziet alleen de mooie kant: ik heb tijdens mijn politiejaren ook twee mensen moeten doodschieten. Ik had bij mijn vertrek bij de politie echt genoeg van het hele apparaat. In de politiek had ik een relatieve carrière: ik werd ingelijfd met Jurgen Verstrepen en Marie-Rose Morel als verruimingskandidaat en werd veiligheidsadviseur van de partij. Na een tijd merkte ik dat ik tussen een hoop vastgeroeste krokodillen zat. Ik was al lang geen Vlaams Belanger meer… Nu ben ik 100 % zelfstandige, ik geef bedrijfstrainingen en krijg heel positieve evaluaties. Mensen kijken nog wel eens raar op wanneer ik vertel wat ik daarvoor deed…" (KA)