Beestig bloedbad is “traditie”

Soms is het moeilijk mensen van beesten te onderscheiden. Bij “The grind”, een jaarlijkse jacht op zo’n 1.000 tot 2.000 grienden in de baaien van de Faroereilanden, valt gewoon geen grijntje menselijkheid te bespeuren. De enorme dolfijnensoort wordt massaal en barbaars afgeslacht, hoewel het vergiftigde vlees de bevolking zware ziektes bezorgt. Waarvoor dan wel? “Traditie”, […]

Soms is het moeilijk mensen van beesten te onderscheiden. Bij “The grind”, een jaarlijkse jacht op zo’n 1.000 tot 2.000 grienden in de baaien van de Faroereilanden, valt gewoon geen grijntje menselijkheid te bespeuren. De enorme dolfijnensoort wordt massaal en barbaars afgeslacht, hoewel het vergiftigde vlees de bevolking zware ziektes bezorgt. Waarvoor dan wel? “Traditie”, noemen ‘de mensen’ van de Faroereilanden het gruweltafereel…
Baaien worden gruwelijk bloedbad

De Faroereilanden, een grotendeels autonome eilandengroep van Denemarken, heeft niet bepaald een hoogstaande cultuur dan… Je zou het niet verwachten van een van de welvarendste Europese plaatsen, maar dit is wat zij “menselijk” en “cultuur” noemen: Elk jaar lokken ze hordes grienden, de op een na grootste dolfijnensoort, naar de baaien met angstaanjagende geluiden. Niet voor een enorme zoo-attractie, maar voor een gruwelijk én nutteloos bloedbad. De baaien kleuren werkelijk bloedrood, wanneer ze er duizenden grienden aanvallen met enorme haken en messen. De Faroerbevolking steekt er haar werk in: een hels lange lijdensweg tot 20 minuten per beest… En allemaal voor niets…

Eerst steken ze een enorme haken in de luchtgaten, waarmee ze de grienden aan wal sleuren. Daar snijden ze ze achter de kop met messen van wel 17 cm lang. Pas als ze na lange tijd en veel messteken de slagaders en de ruggengraten doorsnijden, wordt het beest ‘uit zijn lijden verlost’ en sterft het aan het enorme bloedverlies. De grienden liggen soms urenlang te spartelen en creperen tussen hun afgeslachte schoolgenoten… Niet meer dan traditie voor de dierenbeulen…

“Cultuur is menselijk”

De traditionele slachtmethode “the grind” wordt al jarenlang gesteund door de plaatselijke regering, ondanks veel tegenstand. Want het nut erachter is ver te zoeken. “Een belangrijk onderdeel van onze cultuur” en dus “menselijk”, zegt ze, hoewel het hun eetcultuur zwaar aantast en niet alleen hun menselijkheid in vraag stelt, maar zelfs enorme schade berokkent. Het vlees wordt namelijk nog steeds volgens traditie verdeeld onder de bevolking, ondanks het voedselagentschap dat het al in 1970 verbood. Het vlees is namelijk zo zwaar vergiftigd met lood, zware metalen, maar ook DDT en PCB’s, dat de schade verontrustend is.

Gehandicapte kinderen en ernstige ziektes

De bevolking negeert echter de onderzoeken van het voedselagentschap, die bewijzen dat het vlees kanker, herschenschade, Parkinson en leerachterstand bij kinderen op de Faroer veroorzaakt. De bevolking slacht en eet er nochtans naar hartelust het griendenvlees, de verklaring voor het grote aantal gehandicapte kinderen op het eiland.

Ook Europese verdragen en dierenrechtenorganisaties bestrijden de gruwelijke Faroerentraditie al jaren, maar elk jaar opnieuw vindt Sea Shepherd, organisatie voor maritieme natuurbehoud, hopen nieuwe karkassen in de baaien. Niet echt bepaald de archeologische opgravingen die de mens iets van cultuur bijleren, behalve dat ‘de mens’ eigenlijk niet meer is dan een beest… (IV)

Reacties

wpDiscuz