Een vierde van illegalen die gedwongen verwijderd moeten worden, blijft in België



Meer dan een vierde van de illegalen die gedwongen verwijderd moeten worden uit het land, blijven toch in België. En een vijfde van de illegalen die vrijwillig willen vertrekken, doet dat uiteindelijk niet. Illegalen verwijderen is dus beslist geen makkelijke klus. Dat blijkt uit nieuwe cijfers die staatssecretaris voor Migratie Maggie De Block (Open Vld) in de Kamer meedeelde aan Theo Francken (N-VA).

Illegalen die gedwongen uit het land worden verwijderd, worden vooraf ondergebracht in een gesloten centrum in afwachting van hun verwijdering. Ze verblijven daar gemiddeld 24 dagen. België telt zes zulke centra, maar het aantal plaatsen daarin is sinds 2008 gedaald met een tiende tot 535 nu. "Dat komt door allerlei werken die moeten worden uitgevoerd na vernielingen bij betogingen. Zo bedragen de kosten van de herstellingswerken in het Centrum 127 bis van Steenokkerzeel nu al bijna 150.000 euro. Het aantal plaatsen in de zes centra daalde ook door een vermindering van het personeel na gedwongen besparingen", aldus De Block.

Ondertussen is het aantal opsluitingen van illegalen in deze centra wel gestegen van 6.553 in 2010 naar 7.034 in 2011 (+7%). Maar toch moet de Dienst Vreemdelingenzaken liefst een kwart van deze illegalen vrij in België laten gaan. Sommige illegalen geraken - al dan niet op advies van hun door de staat betaalde advocaat - niet geïdentificeerd, bepaalde herkomstlanden (Algerije bv.) willen hun illegale onderdanen niet terugnemen en in andere gevallen zijn zoveel repatriëringspogingen mislukt dat men de illegalen na acht maanden gewoon vrij moét laten. In 2011 werden 5.256 illegalen effectief gedwongen uit België verwijderd vanuit de centra, toch nog 17,8% meer dan in 2010.

Dubbel zoveel asielopvang in Vlaanderen

Ook bij de vrijwillige terugkeer loopt niet alles van een leien dakje. Daar annuleerde in 2011 een vijfde van de illegalen zijn plan om vrijwillig terug te keren. Er is wel een dalende trend: in 2010 annuleerde nog een derde zijn vertrek, in de eerste vier maanden van 2012 nog slechts 16%. Bij de vrijwillige vertrekkers blijven de Brazilianen er torenhoog bovenuit steken. Francken noemde dit systeem daarom eerder "een veredeld reisbureau".

Uit de nieuwe cijfers van De Block blijkt verder dat de Vlaamse gemeenten gemiddeld dubbel zoveel gewone asielzoekers opvangen dan de Waalse. In 2011 was de gemiddelde bezetting van deze gemeentelijke opvangcentra voor asielzoekers (zogenaamde LOI's, lokale opvanginitiatieven) 5.578 in Vlaanderen, tegen slechts 2.970 in Wallonië. En dat terwijl sommige Waalse politici toch altijd zo afgeven op het "racistische Vlaanderen".

De Block liet nog weten dat er onder haar beleid al een duidelijke verbetering is: zowel het aantal gedwongen als het aantal vrijwillige verwijderingen is gestegen. Om alles beter te organiseren heeft ze een Coördinatiegroep Terugkeer opgericht.

JDW