Freek Braeckman wint Het opvallend makkelijk Groot Dictee

VRT-nieuwsanker en Slimste Mens Freek Braeckman schrijft de 22ste editie van Het Groot Dictee der Nederlandse Taal op zijn naam. Hij maakte slechts vier fouten en dat deed geen enkel bekend gezicht hem ooit voor. Toch is Freeks overwinning bedenkelijk, want volgens kritisch Vlaanderen was het dictee niet erg moeilijk. Het enige (slimme) blondje der Clinters waagde zich aan de materie...
Hij won De Slimste Mens ter Wereld en schrijft nu ook Het Groot Dictee der Nederlandse Taal op zijn naam. Nieuwsanker Freek Braeckman bewijst dat hij over flink wat hersenen beschikt. Hij schreef eveneens geschiedenis, want voor het eerst won een bekende deelnemer de jaarlijkse taalstrijd tussen Vlamingen en Nederlanders. Braeckman moest de eerste plaats delen met de onbekende Marrett Kramer, een Nederlandse organisatie-adviseur. Beide partijen slaagden erin om slechts vier fouten te maken.

Freek Braeckman moet zowat de perfecte schoonzoon zijn, want jawel, hoffelijk is hij ook. Er was maar één gouden pen om weg te schenken en zoals de etiquette het betaamt, gaat die naar de vrouw. Medewinnaar Marett Kramer mocht de prijs in ontvangst nemen en Freek krijgt alsnog een pen opgestuurd. Het VRT-nieuwsanker draagt zijn overwinning op aan collega Martin Tanghe, die naar jaarlijks het dictee presenteert, maar nu verstek moest laten wegens ziekte. "Ze spoorde me al vier jaar aan om mee te doen. Nu was het eindelijk zo ver en was ze er jammer genoeg niet bij", aldus Braeckman.

De beste presentatie van een bekende deelnemer was tot gisteren die van journalist en royaltywatcher Jan Van den Berghe. Hij deed in 2009 mee en schreef 10 fouten. Was de tekst van Arnon Grunberg tijdens deze 22ste editie van Het Groot Dictee makkelijker dan voordien? "Met taalgevoel kon je al flink scoren. In vorige edities kwamen er meer moeilijke woorden aan te pas", geeft Freek toe. Is hij gewoon zijn bescheiden zelve of is de tekst werkelijk niet zo'n harde noot om te kraken?

Clint nam de proef op de som. Een wakkere redactrice met een gemiddeld IQ waagde zich in de vroege uurtjes aan de tekst met hier en daar tongstruikelende woorden. En jawel, het resultaat mag er enigszins zijn. Met negen fouten, waarvan sommige begrijpelijk zijn, doet HB het bijna zo goed als professor Jean Paul Van Bendegem met zes fouten en even goed als de Waalse journalist Christophe Deborsu. En nee, er werd niet 'gefoefeld'…

De tekst van Het Groot Dictee met de fouten van onze redactrice.

1. In dit dictee zal ik een gedeelte van Sigmund Freuds gedachtegoed expliceren. Aan BN'ers, BV's en andere mensen die nooit ofte nimmer iets van hem hebben gelezen of die net als Nabokov en van Etreven een diep gegronde hekel aan hem hebben.

2. Psychoanalyticus Sigmund Freud, theoreticus van het Oedipuscomplex, definieert in zijn essay, ‘het onbehagen in de een cultuur’ uit 1930, cultuur als datgene waarmee wij onszelf en de wereld hebben geprobeerd te temmen; ook het verbod op incest is geenszins anders dan een verkeersregel voor de menselijke omgang.

3. Het ‘verbod op de incestieuze objectkeuze’ zoals Freud het accuraat formuleert, is ooit geïnitieerd om implusief bloedvergieten te voorkomen; het gaat om seks, want zoons willen eigenlijk coïteren met hun moeder.

4. Om dat doel te bereiken moet de zoon zijn vader, zijn concurrent, elimineren. Want de geprivilegeerde vader wil zijn ega niet met zijn zoons delen – choquant en egoïstisch; het incestverbod is feitelijk een poging machtsverhoudingen te reguleren.

5. In jip-en-janneketaal: wetten waardoor conflicten kunnen worden voorkomen; het taboe op incest blijkt niet zozeer een ethische kwestie, alswel een machtsaangelegenheid en hoe daarmee om te gaan.

6. Nu willen jullie uiteraard wel eens weten wat dit allemaal met cultuur te maken heeft, welnu, cultuur wordt door Freud getypeerd als een soort vader die eist dat wij onze libidineuze neigingen onbevredigd laten in ruil voor symbolische of reële liefde.

7. Freud noemt dit ‘zelfverminking’ en ook als wij ten huidige dagen de natiestaat in ogenschouw nemen, is er de oude ruil; de burger raakt gedomesticeerd, oftewel hij ziet af van de meeste driftbevrediging, een proces dat wordt geleid door politieke, religieuze en andere autoriteiten.  

8. Wanneer de oproerpolitie op burgers inslaat, zien wij, eerder dan het geweldsmonopolie van de staat in praktijk, enkel matig betaalde fascistoïde ambtenaren, die de gelegenheid krijgen hun driften te bevredigen.