Hasselt zwijgt uit angst (video)

"Het werd tijd dat de klokkenluiders in Hasselt gehoord werden!" Zelf hadden we onthutst gereageerd op het steeds verder uitdeinende politieschandaal en de daarbij horende doofpotpolitiek, maar we vroegen ons af hoe Hasselt daar zelf over denkt. Wel, er is maar één manier om dat te weten te komen, en dus trokken we gewapend met camera naar de Limburgse hoofdstad.

Na de onthullende Panorama-uitzending over de schandalen in Hasselt, moest burgemeester Hilde Claes het ontgelden. Haar verklaringen en mea culpa achteraf kwamen ofwel te laat, of klonken niet overtuigend genoeg. Op Twitter en Facebook wemelde het alvast van de reacties, zoals: "Hilde Claes, lever uw sjerp in." Toch is het niet de burgemeester zelf die de Hasselaren het meest dwars zit. Onze rondvraag in de stad leverde immers verdacht weinig commentaar op Hilde Claes op. Terecht of uit schrik? Het zit alleszins veel dieper dan we dachten: achter de gemoedelijke sfeer van Hasselt schuilt een angstcultuur. De normaal zo openhartige Hasselaar werd opvallend terughoudend toen bleek dat we de politiek in vraag stelden.

Het merendeel wilde eerst niet eens reageren. Sommigen weigerden vlakaf, anderen maakten zich er vanaf met een diplomatisch "ik heb het niet genoeg gevolgd" of "ik ga mij daar niet mee bemoeien." Pas als we de camera lieten zakken en het gesprek een informele wending nam, durfden de mensen te praten.

Bleek dat velen – van agent over politicus tot gepensioneerde of student – wel degelijk een uitgesproken mening hadden, maar daar liever niet te koop mee liepen. "Iedereen kent iedereen in Hasselt. Het ligt heel gevoelig, maar niemand durfde reageren." Inderdaad, ‘durfde’ in de verleden tijd: de zwijgcultuur bij de politie heerst al langer dan vandaag "van lang voor Hilde Claes burgemeester was." Sommigen noemden haar zelfs "de vuilbak van het verleden", maar een goeie entourage en de papa zouden het wel weer opkuisen...

"Het is hier een socialistisch nest", reageerden velen. De wantoestanden in de politiek storen de bevolking blijkbaar al jaren, maar nu pas gingen de klokken luiden. "De potjes worden gedicht en de kleine man pikt dat niet meer", verklaarde een Hasselaar.

Vooral procureur Rubens is kop van jut en iedereen is het erover eens dat hij meteen mag aftreden. De beruchte procureur is duidelijk niet geliefd in Hasselt, zijn uitspraak waarbij hij één van de klokkenluiders “monddicht” wou maken, heeft dit gevoel alleen maar versterkt.

De klokkenluiders zijn alvast vrijgesproken. Maar worden alle anderen hiermee ook vrijgesproken? Hasselt vindt wel dat er dringend iets moet veranderen, maar het lijkt alsof de openbare orde de zwijgcultuur aanzwengelt in de greep van het politieke beleid. Een Hasselaar vreesde dan ook terecht dat het potje weer dicht zal gaan. Hasselt trekt zijn neus op..."Als je in het potje roert, zal dat ferm stinken"... (IV)