Na "ja, maar" en "neen", het stilzwijgen van België?

Nu N-VA de nota Di Rupo weigert staat de regering weer met een mond vol tanden. Bart De Wever drukte het zelf met zoveel woorden uit: "Neen". En deze vier letters kunnen het stilzwijgen van de regeringsonderhandelingen betekenen. Andere politici zijn ietsje mondiger wanneer de ultieme vraag "hoe het nu verder moet" komt: "Ik weet het niet". vier woorden weliswaar met weinig betekenis, dus gingen we maar zelf de verschillende pistes af ("met korte reactie van de politici")
Nieuwe onderhandelingen mét N-VA: "Neen"
De eerste mogelijkheid is nieuwe onderhandelingen te starten die rekening houden met het zwaar tegengewicht De Wever.  We horen hierover echter weinigen piepen, want blijven we dan niet eeuwig aan de onderhandelingstafel zitten? Steven we dan niet af op een eindeloze stoelendans waar De Wever nooit volledig achterover zal kunnen hangen en elke stoel hem te krap is? Bovendien kunnen hierbij de andere partijen wel eens gelijk hebben dat de kans op een beter voorstel ons al voorbij is.

Verder onderhandelen zonder N-VA: "Neen"
Een tweede piste is De Wever en zijn partij op de latten te zetten en de regeringsonderhandelingen verder te zetten zonder N-VA. Vooral de Franstaligen en ook sommige Vlaamse partijen zijn voorstander van deze optie, maar aangezien de grote CD&V dan ook zijn valiezen pakt, kunnen we deze optie evengoed inpakken.

Noodregering: "Neen"
De alarmbel begint al te rinkelen, dus roepen sommigen de noodregering weer in. In plaats van eindeloos naar een compromis te streven, wat nu toch onmogelijk lijkt, zien sommigen dit als de laatste federale kans. Anderzijds heeft dit in het verleden al voor discussies gezorgd en ook hier klinkt een "neen" van CD&V als we terug denken aan de woorden van toenmalige voorzitter Wouter Beke die zwoor dat hij dit suïcidaal scenario in geen geval wil overdoen.

Internationale bemiddelaar: "Ja, maar"
Als we dan toch geen medewerking van binnenaf krijgen, moeten we het misschien buiten onze Belgische stijfkoppen zoeken. Sommigen grijpen hopeloos naar een internationaal bemiddelaar, maar wij betwijfelen of iemand België nog kan snappen? Misschien kan het inderdaad de laatste kans zijn, maar dat vraagt veel tijd en na bijna 390 dagen zonder regering is hoogdringendheid allang niet meer de grootste zorg...

Nieuwe verkiezingen: <<Stilte>>
Het lijkt wel een hopeloos geval. Of is er nog een kans? Oja, komen er dan toch verkiezingen en laten ze ons zelf uiteindelijk de knopen doorhakken? Het lijkt erop dat dit de beste oplossing is, maar vreemd genoeg neemt geen van de 9 partijen deze oplossing in de mond. Bovendien vrezen velen dat nieuwe verkiezingen zullen uitmonden in een referendum voor of tegen het bestaan van België. Alsof een uniform België nu al niet voorbij is?...

"Neen", "ja maar" of een ijzige stilte is wat onze politici ons bieden. Ze pleiten wel mondig voor een oplossing, maar een antwoord daarop blijven ze ons schuldig. Hoewel we dachten dat er nu eindelijk een negotiabele basis bestond en we 'regering' weer in onze Belgische vocabulaire konden opnemen, wordt deze weer doorstreept met een "neen". Straks gaat Elio Di Rupo naar de koning. Geef die mannen eens een goeie echte Belgische friet, dan zullen ze wel toehappen... (IV)