Daarom moest je naar het Eurovisiesongfestival kijken!

Zij die interessantere dingen te doen hadden dan naar het Eurovisiesongfestival te kijken – kan dat eigenlijk wel? – mogen van geluk spreken dat wij de lusten en onlusten voor het oog even op een rijtje zetten. Inderdaad, die Servische grieten bijvoorbeeld.
Driewerf hoera! We gaan nog eens door naar de finale van het Eurovisiesongfestival! Die bleiter op zijn gitaar even buiten beschouwing gelaten is dat toch al drie wereldoorlogen geleden. Da’s mooi dus, hoewel de gayheidsfactor van die Roberto Bellarosa toch alarmerend hoog ligt, maar soit. Er waren nog vijftien deelnemende landen gisteren, en daar zat een stevig pak miserie tussen, maar af en toe slaagden onze luie ogen erin om enkele minuten lang wagenwijd open te gaan staan. Hier komen ze dan.

Okee, we geven het maar meteen toe. Dit zijn dezelfde meiden met hetzelfde liedje, maar we vonden hun outfitjes mooier toen ze in hun thuisland wonnen. Ze heten ‘Moje 3’ – wat meteen de nagel op de kop slaat – en hun liedje heet ‘Ljubav je svuda’, wat zoveel betekent als ‘Liefde is overal’. Geen probleem als je boxen niet werken, dat hoeft namelijk helemaal niet. Kijk er nog eens goed naar, want helaas zien we ze zaterdag niet meer terug.

Denemarken stuurde Emmelie De Forest naar Malmö. De schone deerne met Shakira-achtige looks deed het met ‘Only Teardrops’ en mag dat zaterdag nog eens overdoen.

Ook Oekraïne koos voor de looks en stuurde Zlata Ognevich. Met ‘Gravity’ viel ze meteen in de smaak bij het publiek. Niet onverwacht pronkt ook zij in de finale alweer op het reusachtige podium.

Naast frappante schoonheden zitten er ook enkele vreemde snuiters tussen. Het Verenigd Koninkrijk stuurt ‘Bonnie Tyler’, u niet onbekend. Allemaal goed en wel, maar alleen vinden we het erg vreemd dat die overjaarse bimbo geen ruimte maakt voor de jongere, minder bekende beloftes. Misschien is ze in haar hoofd nog 23 – de twaalfenveertig afspraken met de plastische chirurg proberen haar dat wijs te maken – maar mevrouw zit al op tram 6 en die weigert terug te keren.

En dan Macedonië. Esma & Lozano zien er misschien heel schattig uit samen, maar of mevrouw écht een meerwaarde is, weten we toch niet zo zeker. Meneer probeer tenminste nog een stukje te zingen, maar wanneer Esma haar kwek opentrekt, lijkt het alsof onze pas overleden kat nog eens overreden wordt. Of zoiets. Die Dafalgan hou je dus best voor hun optreden. (KDN)