De gruwelijke laatste uren van Michael Jackson

De laatste uren van Michael Jackson: het mysterie rond zijn dood wordt stukje voor stukje ontrafeld. Na uitgebreide gesprekken met hulpjes en bedienden in de villa waar Michael is gestorven, vrienden, familieleden en onderzoekers, is biograaf Ian Halperin erin geslaagd een beeld te schetsen van die manier waarop de superster zijn laatste dag doorbracht. En dat beeld is op zijn minst verschrikkelijk te noemen.

Volgens Halperin bevond Jackson zich gedurende de laatste 12 uur voor zijn dood in een staat van paniek, extreme opwinding en algehele paranoia gericht naar de mensen rondom hem die hij niet meer vertrouwde.

Zware verdoving

Kort na middernacht op 25 juni, de dag van zijn dood, ging Michael echt volledig door het lint. Hij eiste dat zijn concertreeks in Londen zou worden afgeblazen, vroeg aan een bediende om zijn vader te contacteren en riep tegen al wie het horen wilde dat Joe de enige was die hij nog kon vertrouwen. Toen men hem meldde dat zijn vader niet kon bereikt worden, beval hij zijn persoonlijke dokter, Conrad Murray, om hem van zijn zorgen te verlossen met een intraveneuze oplossing; een verdovingsmiddel dat normaal gebruikt wordt in operatiekamers van ziekenhuizen.

Injecteerde zichzelf

Halperin: "Michael had het niet meer. Hij had zichzelf al gedurende meer dan 12 uur verschillende injecties toegediend, naar eigen zeggen om de enorme pijn die hij leed te verzachten. Hij smeekte om zijn vader te zien, maar ze logen hem voor dat ze die niet konden bereiken. Als Joe hem die nacht nog had kunnen bezoeken, was hij vandaag nog in leven geweest.”

Pact met de duivel

Een dag eerder, op 24 juni, stond Michael op rond de middag. Hij was ook die nacht tot ongeveer 4 uur wakker geweest, omdat hij zo opgewonden was. Van eten kwam die dag nauwelijks iets in huis. Hij kloeg over zijn keel en zijn longen en had zijn rug verrokken tijdens de repetities in Londen. Volgens Halperin had hij drie dagen voordien al gezegd dat hij een pact met de duivel had gesloten – verwijzend naar de concertpromotoren die hem gestrikt hadden voor 50 concerten.

Opnieuw slikken en spuiten

De bedoeling was dat hij die dag twee dansnummers zou instuderen met zijn jongste zoon, Blanket, maar Michael schorste die repetitie, omdat hij het ritme niet kon volgen door de drugs en de pijn. Om ongeveer 4.30 uur ’s namiddags ging de deur van zijn kamer dicht. Niemand kan met zekerheid zeggen wat er gedurende de volgende zes uur gebeurde in de kamer waar Michael alleen was, maar dat hij gewoon verder ging met pillen slikken en spuiten zetten, is met zekerheid af te leiden uit het verbazingwekkende rapport van een toxicoloog die het lijk nadien onderzocht.

The Gipsy Kings

Om 10.40 uur ’s avonds hoorden bedienden plots muziek uit de kamer komen. Toen de deur uiteindelijk terug openging, rond kwart voor één ’s nachts, zag Michael er verschrikkelijk uit: hij leek bijzonder neerslachtig, angstig en verschrikkelijk boos tegelijkertijd. Hij had zijn pyjama aangetrokken en liep rond op een paar versleten bruine slippers. Zijn bedienden zagen hem zitten op zijn bed. Hij was al een tijdje naar klassiekers aan het luisteren, maar schakelde plots over naar luide muziek van The Gipsy Kings. Wat vreemd was, want hun muziek lag hem niet – hij had er nooit van gehouden.

Schreeuwtelefoon

Om 01.20 uur kreeg hij volgens Halperin een telefoontje van één van zijn adviseurs. Hij begon te schreeuwen over geld en zei dat hij de hele tournee zou afblazen. Hij schreeuwde tegen die man ook dat een aantal van zijn adviseurs helemaal niet geïnteresseerd waren in zijn welzijn en dat er ongewenste elementen in zijn entourage rondliepen die hem fysiek én financieel bedreigden. Vijf shows zou hij misschien nog zien zitten, vertelde hij, maar 50, daar was geen sprake van. Michael was bijzonder opgewonden na dit telefoongesprek en huilde zelfs. Hij probeerde via een bediende zijn vader te bereiken, maar dat lukte niet. Dat hij dat probeerde, was geen toeval: Joe Jackson had gedurende de weken voor die dag al ettelijke keren geprobeerd om Michael te bezoeken. Telkens werd hij door de bewakingsagenten aan de poort tegengehouden. Volgens Halperin deden ze dat in opdracht, omdat men bang was dat Joe, als hij zou zien in wat voor lamentabele staat zijn zoon verkeerde, onmiddellijk alle concerten zou afblazen. Joe vertelde zijn kinderen namelijk altijd dat ze moesten optreden als ze de volle honderd procent konden geven. Lukte dat niet, dat moesten ze er gewoon mee stoppen.

Griezelige gedichten

In de vroege uurtjes van de dag waarop hij zou sterven, begon Michael gedichten te schrijven. Hij was high van alle pillen en spuiten en schreef donkere, bijna angstaanjagende teksten op losse papiertjes die hij met touwtjes overal aan ophing. Jackson was nu zo ver weg, dat hij bijna niet meer te redden was. Rond een uur of twee ging hij naar de slaapkamer van zijn dokter om een slaapmiddel te halen. Toen hij daar buiten kwam, was zijn lot bezegeld: de mix van alle viezigheid die hij die dag had ingenomen, begon al te reageren op het sterke slaapmiddel dat hij zopas had gedronken. Hij vertelde nog even tegen een bediende dat die zich geen zorgen over hem hoefde te maken omdat hij even ging slapen en trok de deur van zijn kamer dicht. Hij viel in slaap en werd nooit meer wakker. (BVH)