|
|
12-05-2009 - In november 2008 kwam het nieuws binnen dat een journaliste van P-Magazine, Joanie De Rijke, ontvoerd was door de Taliban in Afghanistan. Uiteindelijk kwam ze vrij dankzij het doorzettingsvermogen van haar collega’s en het losgeld dat hoofdzakelijk door haar werkgever, Think Media, betaald werd, maar de schok was enorm. Om de hele gebeurtenis te kunnen plaatsen, schreef Joanie een boek, In handen van de Taliban.
Joanie reisde samen met een Belgische delegatie van het leger af naar Afghanistan. Daar wilde ze de Talibanstrijders interviewen die in de zomer van 2008 tien Franse militairen vermoord hadden. Ze had goede afspraken gemaakt met de strijders en hun commandant Ghazi Gul en trok met een tolk naar daar. Het liep echter helemaal mis toen de commandant opeens in zijn hoofd kreeg dat Joanie en haar tolk kwamen spioneren. Hij ontvoerde hen en hield hen zes dagen gevangen.
Het waren zes moeilijke dagen voor Joanie. Ze werd van de ene emotie in de andere gesleurd. In haar boek geeft ze toe dat ze een aantal keer verkracht geweest is door de commandant van de Talibanstrijders. Ze moest van hem ook moslimverzen opzeggen. Het waren uiteindelijk die verzen die haar daar in leven hielden. Ze verstond er niets van, maar door de verzen op te zeggen, had ze zich volgens de strijders bekeerd tot de islam.
Het opzeggen van verzen haalde haar natuurlijk niet uit de klauwen van de Taliban. De ontvoerders eisten 100.000 euro losgeld en zonder haar collega’s bij P-Magazine en haar werkgever Think Media had dat geld er niet gelegen. Pieter De Crem, de minister van Defensie, had beloofd dat hij het geld zou voorzien, maar trok zijn staart in. Hij verschool zich achter de Nederlandse nationaliteit van Joanie en deed niets. Dat hij de dag nadien ook nog aankondigde dat er extra troepen gestuurd zouden worden naar Afghanistan bracht het leven van de journaliste nog meer in gevaar.
Het lot van Joanie lag dus in handen van haar collega’s en werkgever. Zij legden het geld op tafel en kregen op die manier de journaliste vrij. Van de Belgische regering hoorde Joanie nadien niets meer. Volgens de woordvoerder van De Crem is het logisch dat zij niets deden. Joanie zocht volgens hem zelf het gevaar op en het is dan ook niet de taak van Defensie om het losgeld te betalen.
Het boek van Joanie, In handen van de Taliban, ligt vanaf morgen in de winkel. (KC)
Video: Exclusief: het relaas van gegijzelde P-journaliste, Joanie de Rijcke
ed van der meulen: Advies: Laat anderen maar praten. een fijn glas drinken verdiend groeten ed
Anoniem: In de Islam is het gewoon verboden om te verkrachten. Ik kan het me wel voorstellen dat die journaliste dat verzonnen heeft om haar boek beter te verkopen...
Giastra: Hier nog es een voorbeeld van 'De Belgische Staat!' Iedere Belg ongeacht geslacht moet geholpen worden. Ze deed het in functie van haar beroep. Met dat u zegt''als 'aantrekkelijke vrouw' ' naar ginder gaan'' zijn er ook al internationale mannelijke reporters ontvoerd en gedood die zich in dezelfde situatie bevonden. Die mannen zij gewoon 200jaar minder ontwikkeld dan wij, net zoals de piraterij op de zee overlaatst. 'Decrem krijgt niet mijn stem'
Het beste gewenst op deze aardbol maar ik vrees dat dit niet voldoende is.
Anoniem: Héél slim om als (aantrekkelijke) vrouw naar ginder te gaan, hoor. Dan vrààg je er toch gewoon om. Dat onze regering dààr geen geld voor uitrekt, vind ik niet meer dan normaal. Er wordt al genoeg met ons geld gesmeten, me dunkt ! Wat betreft "onze" meisjes die zich hier laten misbruiken door vreemdelingen: er zijn nu eenmaal altijd van die domme ganzen geweest en die zullen er ook altijd zijn. Blijf bij je eigen volk en je hebt al zeker één probleem minder, hé. Simpel !
snorkytje: Ze mogen geen vrouwen van hun eigen soort verkrachten maar wel andere , die vreemdelingen die hier wonen doen net hetzelfde , ze komen onze meisjes het hof maken , vogelen ze een paar keer en laten ze dan vallen als een baksteen
ovaere: Allé, daar mogen die de vrouwen verkrachten? Ik dacht dat dit helemaal niet mocht in hun religie????
Ach ja, die gebruiken hun godsdienst als het past...