Kimberley Vlaeminck (19), die vorig jaar wereldbekend werd met 56 sterren op haar gezichtje, is als 6-jarige misbruikt door een sadistische pedofiel. Dat schrijft het Sterrenmeisje uit Kortrijk in haar door drank, bloed en shampoo doordrenkte biografie. Ze hoopt met de neerslag van haar levensverhaal genoeg te verdienen om haar tatoe te laten verwijderen met een laserbehandeling.
Kimberley doet in Van Sterrenmeisje tot Kimberley het relaas van haar ongelukkige jeugd die getekend werd door ouders als drankorgels die haar verwaarloosden en haar aan haar lot overlieten. En hoe ze ten prooi viel aan een pedofiel die haar met een ijzeren staaf bewerkte. Een schokkende getuigenis van een meisje dat opgroeide tussen de drankflessen.
Kimberley was een, naar eigen zeggen, avontuurlijk kind dat altijd klaarstond om op ontdekkingstocht te trekken. Toen ze met haar nichtje Penelope vertier ging zoeken bij een andere onthaalmoeder werd ze echter het slachtoffer van beestachtige mishandelingen.
“De man van die onthaalmoeder duwde me een donkere kamer in en deed de deur op slot. Ik riep, trok aan de klink, schoof een gordijn open, sloeg op de ruit. Ik wilde het raam opendoen, maar er zat geen grendel aan. Plots stond de man terug in de kamer, met een lange ijzeren staaf in zijn hand. Daar begon hij me mee te slaan, hard, heel hard. Tegen mijn onderbuik. Zo hard dat ik er dertien jaar later nog steeds de littekens van draag. Ik huilde, schreeuwde, niemand kwam me helpen, niemand leek me te horen.”
“Tijdens het onderzoek nadien is van alles aan het licht gekomen. Er waren heel wat meer kinderen bij betrokken, het ging om zware feiten. Het zoontje van die man kon niet spreken; lange tijd werd gedacht dat hij een aangeboren handicap had. Tot uitkwam dat hij ook zijn eigen zoontje had misbruikt, bijzonder ernstig misbruikt, en het kind daar zo door getraumatiseerd was dat het niet sprak.”
“Na die dag ben ik nooit meer dezelfde geweest. Van een opgewekt, speels en zelfs wat stout kind zonder enige schrik, werd ik een zwijgzaam, angstig meisje dat amper haar mond durfde open te doen, dat geen 'neen' meer durfde te zeggen. Een braaf kind misschien, maar absoluut niet weerbaar, absoluut niet klaar voor alles wat nog komen moest.”
Voor ze het Sterrenmeisje werd, vulde Kimberley haar dagen als hulpje in een kapsalon. Toen ze shampoofris thuiskwam moest ze aan de dweil en de afwas. Ze zorgde voor de andere kinderen en nam zelfs het zwartwerk van haar moeder over. “Haar café was over de kop gegaan en mijn moeder had geen recht op een uitkering. Dus ging ze poetsen in een horecazaak. De zondagochtend had ze daar zelden zin in en dan vroeg ze mijn vader (haar stiefvader ‘papa Diego’ die vandaag een gevangenisstraf uitzit, red) in haar plaats te gaan. Hij kwam mij dan wekken. Terwijl ik poetste, kuiste hij de flessen leeg 'langs binnen', bij voorkeur de whiskyfles.”
Kimberley beschrijft ook hoe het bloed thuis in het rond spatte. “Bij ons thuis werd een meningsverschil nooit uitgepraat, maar na het nuttigen van alcoholische dranken uitgevochten. Soms tot bloedens toe. Mijn ouders hebben met messen achter elkaar aan gezeten. Ze dragen allebei littekens van hun onenigheid. Mijn vader heeft mijn moeder ooit uit een rijdende auto gegooid, waardoor ze haar reukzin kwijt is.”