Meer dan tien topspelers vragen professionele hulp na zelfmoord Gary Speed

Sinds de zelfmoord van Gary Speed hebben al meer dan tien topvoetballers om professionele hulp gevraagd omdat ze kampen met depressies en stress. Dat heeft de ‘Sporting Chance clinic’ bekendgemaakt. Hoewel het mysterie rond de wanhoopsdaad van Speed blijft, wordt alsmaar duidelijker dat het topvoetbal verre van rozengeur en maneschijn is.
Meer dan tien profs meldden zich al bij de ‘Sporting Chance clinic’ sinds de tragische dood van de bondscoach van Wales. “Da’s uitzonderlijk veel”, zegt ook voorzitter Peter Kay. “En het voelt bijna ongepast dat er uit zulk een afschuwelijke gebeurtenis ook iets goeds kan voortkomen.”
Maar dat is het dus wel, moet hij toegeven. “Want deze spelers die ook al hebben overwogen zelfmoord te plegen, bevinden zich nog in de fase voor diegene waarin Gary belandde. En ze hebben de moed gevonden daarvoor hulp te zoeken.”
Kay sluit overigens niet uit dat zich de komende dagen nog meer spelers zullen melden. En zo wordt, na de zelfmoord van Speed maar ook na die van de Duitse keeper Robert Enke in 2009 en de zelfmoordpoging eerder deze maand van scheidsrechter Babak Rafati, opnieuw pijnlijk duidelijk dat de voetbalwereld voor sommigen gewoon te hard is geworden.
Gisteren maakte de politie officieel bekend dat Gary Speed overleed door verhanging. Zijn vrouw Louise (foto), tevens de moeder van hun twee zonen Edward (14) en Tommy (13), vond zijn lichaam. Ze belde in paniek om een ambulance en kreeg aan de telefoon nog “reanimatierichtlijnen voor de ziekenwagen zou arriveren”, maar hulp kon niet meer baten.
De familie benadrukte dat de dood van Gary voor hen “een mysterie” blijft. “Hij was niet depressief, hij had geen ruzie gemaakt met zijn vrouw… Waarom dan?”, klonk het ook in verscheidene kranten. Uren voor zijn dood was hij nog te gast in het programma ‘Football Focus’ waar hij gewoon grapte als altijd.
De indrukwekkende eerbetonen blijven intussen binnenstromen. Naast de bloemen en voetbalshirts voor de verschillende stadiums waar Speed speelde, wordt ook voor elke voetbalmatch een minuut stilte gehouden die steevast uitmondt in een minuut applaus. Meest indrukwekkend was het eerbetoon in de wedstrijd Nottingham Forest – Leeds, waar Speed het nummer 11 droeg. Supporters begonnen er in de 11e minuut zijn naam te scanderen (video) en dat 11 minuten lang. (AH)