Francis Clifford Smith heeft een uitzonderlijk lange geschiedenis binnen het Amerikaanse gevangenissysteem achter zich gelaten. De Amerikaan overleed op 25 juni op 101-jarige leeftijd, nadat hij sinds zijn veroordeling in 1950 meer dan zeventig jaar onder toezicht van justitie had gestaan.
Smith werd schuldig bevonden aan de moord op nachtwaker Grover Hart tijdens een overval op een jachtclub in Greenwich, Connecticut. Zelf bleef hij tot het einde volhouden dat hij de moord niet had gepleegd.
Aanvankelijk kreeg Smith de doodstraf. Zijn executie werd volgens de berichtgeving maar liefst acht keer gepland en telkens opnieuw uitgesteld. Bij de laatste geplande executie in 1954 was zijn hoofd zelfs al kaalgeschoren voor de elektrische stoel.
Enkele uren voordat hij zou sterven, uitte een politieman die bij zijn arrestatie betrokken was echter ernstige twijfels over zijn schuld. De Board of Pardons besloot uiteindelijk zijn doodstraf om te zetten in een levenslange gevangenisstraf. Ook andere elementen in de zaak zorgden later voor vragen, waaronder een andere man die verantwoordelijkheid voor de moord zou hebben opgeëist.
Tijdens zijn vele jaren in de Osborn Correctional Institution kreeg Smith een opvallende bijnaam: ‘de Vogelman van Osborn’. Dat had niets met een ontsnappingspoging te maken, maar alles met zijn liefde voor vogels. Volgens Andrius Banevicius van het gevangeniswezen van Connecticut stopte Smith stiekem brood uit de gevangenis in zijn kleding om buiten aan de vogels te geven. “Hij propte zoveel brood als hij kon in zijn kleren”, vertelde Banevicius. Bewakers wisten ervan, maar lieten hem volgens de woordvoerder meestal gewoon begaan omdat duidelijk was waarvoor hij het brood gebruikte. (lees verder onder de tweet)
Helemaal zonder incidenten verliep zijn uitzonderlijk lange verblijf achter de tralies niet. In 1967 ontsnapte Smith en wist hij twaalf dagen uit handen van de politie te blijven. Later kreeg hij opnieuw kansen buiten de gevangenis. In 1975 werd hij voorwaardelijk vrijgelaten, maar minder dan een jaar later belandde hij opnieuw in de gevangenis nadat hij de voorwaarden van zijn vrijlating had geschonden. Vervolgens zou hij tientallen jaren opnieuw opgesloten blijven. Toen justitie veel later opnieuw over voorwaardelijke vrijlating begon, wilde Smith daar aanvankelijk zelfs niets meer van weten.
Pas in 2020 accepteerde Smith uiteindelijk begeleide vrijlating. Hij verhuisde naar 60 West, een zorginstelling in Connecticut waar ook mensen met een verleden in het gevangenissysteem gespecialiseerde verzorging kunnen krijgen. Technisch gezien kon hij daar onder voorwaarden naar buiten, maar na vrijwel zijn volledige volwassen leven in instellingen te hebben doorgebracht, leek zijn nieuwe vrijheid nauwelijks nog een rol in zijn dagelijkse bestaan te spelen. In een eerder interview vatte hij zijn leven eenvoudig samen: “Ik zit al mijn hele leven opgesloten.”
Smith stierf uiteindelijk rustig in zijn slaap. Volgens een woordvoerder van de zorginstelling was er geen bijzondere medische oorzaak en overleed hij in essentie aan ouderdom. Zijn familie was tijdens zijn laatste levensfase nauwelijks nog betrokken en na zijn dood werd hij gecremeerd; volgens de Boston Globe kwam er geen begrafenis. Daarmee eindigde een leven dat vrijwel volledig binnen het Amerikaanse justitiële systeem werd doorgebracht: van een jongen in een tuchtschool tot een terdoodveroordeelde die acht executiedata overleefde en uiteindelijk 101 jaar oud werd.
(Bron: UNILAD - Intropic: Connecticut Department of Correction)
Lees het artikel op de mobiele website