Sociale media zorgen er tegenwoordig voor dat we waarschijnlijk veel te veel over elkaar weten — en daar hoort ook het seksleven van willekeurige mensen op het internet bij. Het lijkt alsof steeds meer mensen verschillende manieren verkennen om hun relatie spannend te houden, of dat nu rollenspel is of een grotere stap zoals het toelaten van een derde (of meerdere personen) in de slaapkamer.
Hoewel we vaak willen weten hoeveel intimiteit we “zouden moeten” hebben, hoe lang die moet duren en wat dat zegt over onze relatie, is de realiteit dat het altijd aan jou en je partner is om te doen waar jullie je het meest comfortabel bij voelen. Maar als je samenwoont en wat ouder wordt, kan het leven er soms voor zorgen dat je seksleven wat stilvalt.
Dat overkwam ook psycholoog en sekstherapeut Dr. Kate Balestrieri, auteur van What Happened to My Sex Life? Ondanks haar ervaring in het vak, ging ze meerdere maanden zonder intimiteit met haar man. In een artikel voor de Daily Mail schreef ze: “Het was zo erg geworden dat ik erover dacht hem te verlaten om weer in contact te komen met mezelf en mijn verlangen. Ik hield van seks — de studie ervan, de geluiden, de geur, het gevoel en natuurlijk het plezier.
“Maar na verloop van tijd was ik mijn verbinding met fysieke intimiteit kwijtgeraakt. Het kwam door alles en niets tegelijk. Er was niet één duidelijke oorzaak, maar eerder veel kleine, ogenschijnlijk onbelangrijke redenen.” De situatie veranderde echter toen ze haar partner een moedige vraag stelde, waardoor ze hun relatie en verlangens opnieuw konden bekijken. (lees verder onder de afbeelding)
Ze vervolgde: “Na een paar maanden zonder interesse in vrijen met mijn partner — en zonder dat hij initiatief nam — vroeg ik hem: ‘Voel je je eigenlijk nog wel tot mij aangetrokken?’ Toen we elkaar net leerden kennen, namen we allebei enthousiast initiatief. We genoten van hoe goed ons seksleven samen was — de beste match die we ooit hadden ervaren. Maar toen de lockdown begon en we samen gingen wonen, nam zijn initiatief steeds verder af.”
Ze voegde toe: “Nadat ik die confronterende vraag stelde, verzekerde mijn partner me meteen dat hij zich nog steeds tot mij aangetrokken voelde, maar dat hij zich zelf niet ‘sexy’ voelde. We waren wat té comfortabel geworden met eten bestellen en tv kijken na het werk.” Gelukkig bleek dat een keerpunt. Ze besloten meer naar hun lichaam te luisteren, intiem te zijn wanneer ze daar allebei behoefte aan hadden, en elkaar ook ruimte te geven om dingen apart te doen.
Ze gingen zich minder richten op wat de maatschappij zegt dat een relatie zou moeten zijn, en meer op wat voor hen werkte. Ze concludeert: “Uiteindelijk begonnen we weer over intimiteit te praten, maar deze keer zonder agenda of plan. We deelden onze fantasieën openlijk, zonder druk om er meteen iets mee te doen. Langzaam maar zeker maakte onze weerstand plaats voor intimiteit en speelsheid. Die verandering kwam vanuit verlangen — niet vanuit verplichting of verwachting. Het kostte tijd en moeite, maar uiteindelijk voelden we allebei weer oprechte aantrekkingskracht.”
(Bron: Daily Star - Intropic: themabeeld Unsplash)
Lees het artikel op de mobiele website