Conner Rousseau wil ons allemaal 'rijker' maken, vakbonden zijn woedend: "Daarvoor hebben we de politiekers niet nodig!"

Het idee klinkt simpel: als bedrijven goed draaien, mogen werknemers mee profiteren. Met dat voorstel voor een gerichte koopkrachtpremie wilde Conner Rousseau extra geld in de zakken van werkende mensen krijgen. Maar nog voor het plan goed en wel gelanceerd was, volgde er stevige tegenwind. Vanuit de vakbond klonk meteen protest. In De Zevende Dag maakte Bert Engelaar, voorzitter van het ABVV, korte metten met het idee. Zijn oordeel was helder: “Ik vind dat geen goed idee.”

“Geen pleister, maar zekerheid”

Volgens Engelaar dreigt zo’n premie opnieuw een tijdelijke oplossing te worden. Een extraatje vandaag, maar morgen weer weg. En daar schiet de gemiddelde werknemer volgens hem weinig mee op. “Ik wil niet dat de zoveelste nettopremie op tafel wordt gelegd”, zegt hij. “Voor veel gezinnen gaat koopkracht niet over een eenmalige bonus, maar over vaste kosten: huur, energie, boodschappen. Die keren elke maand terug. Een losse premie voelt dan eerder als een pleister dan als een echte oplossing.”

Structureel in plaats van tijdelijk

De vakbondsvoorzitter pleit daarom voor iets fundamentelers: hogere brutolonen. “Ik wil een bruto loonsverhoging voor de mensen als daar marge voor is.” Volgens hem is dat de enige manier om werknemers écht te laten delen in economische groei. Een structurele opslag telt immers elke maand mee, bouwt sociale rechten op en werkt ook door in vakantiegeld, pensioen en uitkeringen. Een premie daarentegen bereikt vaak maar een deel van het personeel en verdwijnt even snel als ze gekomen is.

“Laat het overleg zijn werk doen”

Engelaar vindt bovendien dat politici zich niet te veel moeten mengen in hoe lonen stijgen. Traditioneel worden die afspraken gemaakt aan de onderhandelingstafel tussen werkgevers en vakbonden. “Dan kan die loonsverhoging ook in de zwakkere sectoren worden gehaald”, zegt hij. Volgens hem zijn de sociale partners perfect in staat om dat zelf te regelen. “Daarvoor heb ik de politiek niet nodig.”

Twee visies

Zo wordt het verschil in aanpak scherp. Aan de ene kant: een gerichte premie voor bedrijven die winst maken. Aan de andere kant: vaste loonstijgingen voor iedereen. Het doel is hetzelfde — meer koopkracht — maar de weg ernaartoe zorgt duidelijk voor discussie. En die strijd lijkt nog lang niet beslecht.

(Intropic: screen grab YouTube)

Lees het artikel op de mobiele website

Net binnen

Bekijk meer artikelen