Met The Adventures of Elliot: The Millennium Tales zet Square-Enix een nieuwe stap binnen de geliefde HD‑2D‑stijl. De game combineert nostalgische pixelart met real‑time actie en introduceert een wereld waarin tijdreizen en avontuur centraal staan. Maar hoe pakt die nieuwe richting uit?
The Adventures of Elliot: The Millennium Tales draait om Elliot, een avonturier, eigenlijk een soort mercenary die in het koninkrijk Philabieldia woont. Het rijk wordt beschermd door een magische barrière van de prinses, omdat buiten de muren dodelijke Beastmen rondzwerven. Voor gewone inwoners is het te gevaarlijk om naar buiten te gaan, maar Elliot trekt er regelmatig op uit om opdrachten uit te voeren voor de mensen die binnenblijven. Zolang de prinses leeft en haar spreuk standhoudt, is het volk veilig, maar voor de toekomst van het koninkrijk moet een blijvende oplossing worden gevonden. Daarom vraagt de koning Elliot om op onderzoek uit te gaan.
Tijdens zijn tocht ziet Elliot een mysterieuze man door een portaal stappen. Hij volgt hem en ontdekt dat hij terug in de tijd is gereisd. De game laat je vier verschillende tijdperken van Philabieldia bezoeken. Op papier klinkt dat veelbelovend, maar in de praktijk voelt het minder indrukwekkend. Je loopt vooral door dezelfde gebieden en komt daar andere personages tegen. De tijdperken voelen niet heel anders van elkaar. Ook vijanden verschillen nauwelijks in het heden en verleden. Daardoor blijft de time‑travel insteek achter bij onze verwachtingen.
Onderweg ontmoet Elliot een fee genaamd Faie die alleen hij kan zien en horen. Zij helpt je met van alles, Faie helpt Elliot onder andere met het oprapen van items, het geven van een snelheid boost, ze spreekt vaak met je en ze helpt je zelfs in combat. Elliot en Faie trekken samen uit op zoek naar antwoorden. Het verhaal van The Adventures of Elliot: The Millennium Tales is prima, maar niet het sterkste onderdeel van de game. Ter vergelijking: Dragon Quest HD Remake biedt een veel boeiendere plot met memorabele personages. Wel werkt het goed dat Elliot een uitgesproken protagonist is met een eigen stemacteur, iets wat klassieke RPG’s vaak missen. Het laat zien dat een voice‑over voor hoofdpersonages, zelfs in nostalgisch ogende games, uitstekend kan werken.
Waar The Adventures of Elliot: The Millennium Tales echt in uitblinkt, is de gameplay. In tegenstelling tot andere HD‑2D‑titels is dit geen turn‑based RPG. Elliot kan vrij rondlopen, aanvallen, springen en blokkeren. In de wereld en in de verschillende dungeons kom je verschillende Beastmen tegen waar je tegen moet vechten. Dankzij de top‑down‑camera heb je altijd goed zicht op waar het gevaar vandaan komt. De combat voelt verrassend soepel aan waarbij zowel aanvallen als verdedigen beter werkt dan verwacht. Regelmatig hadden we zelfs het gevoel een The Legend of Zelda-game te spelen, maar dan gemaakt door Square-Enix.
Voor wie HD‑2D vooral kent van traditionele turn‑based JRPG’s, kan het real‑time gevechtssysteem een beetje wennen zijn. Jammer genoeg valt de variatie in vijanden wat tegen, want je komt vaak dezelfde monsters tegen. Je krijgt gedurende het avontuur te maken met sterkere varianten van dezelfde vijanden. Het had de game goed gedaan als elk tijdperk zijn eigen unieke vijanden had gekregen.
De baasgevechten zijn daarentegen een hoogtepunt. Je moet aanvallen ontwijken, parry’s timen, openingen creëren, items gebruiken en toeslaan wanneer het kan, iets wat in een klassieke turn‑based RPG simpelweg niet echt mogelijk is. Elliot beschikt over meerdere wapens met elk hun eigen voordelen. De boog voor vijanden op afstand, het zwaard voor directe schade en de speer voor groepen in de buurt. Tussen deze wapens wissel je razendsnel met een druk op de knop. Sterkere versies van bestaande wapens ontgrendel je onder andere via side quests. Hoewel veel van die quests inhoudelijk niet bijzonder zijn, loont het wel om ze toch te doen. Sommige exclusieve wapens en charged attacks maken echt verschil en je krijgt veel XP door deel te nemen aan zij-activiteiten. Daardoor hoef je bijna niet te grinden in The Adventures of Elliot: The Millennium Tales. Voor de mensen die niet houden van min-maxing en builds samenstellen, is er handige optie waar Faie automatisch het beste voor je samenstelt.
De dungeons in deze JRPG zijn interessanter dan in veel klassieke JRPG’s, omdat platforming een grotere rol speelt. Later krijg je upgrades, zoals de mogelijkheid om kort in de lucht te zweven, ideaal om bijvoorbeeld verborgen schatten te bereiken of te ontsnappen wanneer je leven in gevaar is. Het leveldesign van de dungeons had meer variatie kunnen gebruiken om het interessant te houden.
Grafisch maakt The Adventures of Elliot: The Millennium Tales een sterke indruk. De HD‑2D‑stijl combineert nostalgische pixelart met moderne effecten zoals indrukwekkende particle effects en dynamische belichting. De kleurrijke presentatie komt op de Nintendo Switch 2 extra goed tot zijn recht dankzij HDR‑ondersteuning. Op PC, Xbox en PlayStation 5 oogt de game vermoedelijk nog scherper door de extra rekenkracht voor native 4K.
Wij speelden de volledige game op de Nintendo Switch 2, waar hij in handheld‑modus op 1080p draait en in docked‑modus wordt opgeschaald naar 4K. Dit soort JRPG leent zich perfect voor handheld‑gebruik, want je kan relaxed op de bank quests afronden of dungeons verkennen.
De performance is over het algemeen stabiel. De game draait op een vaste 60 frames per seconde, al zagen we korte framedrops bij het openen van de map of tijdens het wisselen tussen tijdperken. Hopelijk kan Square-Enix dat nog snel aanpakken met een patch. Tijdens de gameplay zelf blijft alles soepel, en we zijn geen enkele bug, glitch of crash tegengekomen tijdens onze playthrough.
The Adventures of Elliot: The Millennium Tales is een solide eerste HD‑2D‑game met real‑time combat. Het verhaal is prima, maar had vooral met het tijdreisconcept veel interessanter kunnen zijn. De gameplay is daarentegen uitstekend, met een sterke balans tussen offensieve en defensieve mechanics. De gevechten en dungeon‑verkenning doen regelmatig denken aan klassieke The Legend of Zelda-titels. Voor het verhaal hoef je deze game niet per se te spelen, maar als totaalpakket is het een degelijke JRPG. Ben je nieuwsgierig, probeer dan eerst de gratis demo. Klikt die, dan kun je je voortgang meenemen naar de volledige game.
Lees het artikel op de mobiele website