Het is gebeurd... Ford Genk werd zopas ter dood veroordeeld. Executie vindt wellicht eind 2014 plaats, als de huidige drie modellen uit productie gaan. Een serieuze opdoffer voor de zowat 10.000 werknemers.
Droog. Op een papiertje stond het pijnlijke nieuws geschreven. Niet de Europese directie kwam afgezakt naar Genk om het voor te lezen, dat moest de Genkse directie maar doen. Op tien minuten tijd werd de toekomst van zo’n 10.000 werknemers de grond in geboord. Finito. Een totale anticlimax op het gouden jubileum van de Genkse Ford-vestiging. “De directie stelt een herstructurering voor, een collectief ontslag en de sluiting van Genk. De autoassemblage en de persen zullen gesloten worden aan het einde van de productiecyclus van de huidige modellen in 2014”, aldus ACV-secretaris Luc Prenen.
Kort door de bocht wil dat zeggen dat 4.300 mensen hun job verliezen en 5.500 jobs bij de toeleveranciers in het gedrang komen. Helaas had niemand dit twee jaar geleden zien aankomen. Toen werd een contract getekend waarin bevestigd werd dat Ford Genk drie nieuwe modellen mocht produceren die werkzekerheid zouden garanderen tot 2020. Enkele maanden geleden zaaide een Amerikaanse krant paniek door te beweren dat Ford aan een herstructureringsplan voor Europa werkte. De nieuwe vicepresident van Ford voor Europa, Jeff Wood, suste in september echter de gemoederen door opnieuw te verzekeren dat de geplande investeringen in de Genkse fabriek zouden doorgaan. Toch kregen de werknemers vandaag te horen dat de productie van de huidige modellen – de Mondeo, S-Max en Galaxy – naar het Spaanse Valencia verhuist.
Wie mogen we dan de grote schuldige noemen in dit verhaal? Volgens Jo Libeer, gedelegeerd bestuurder van werkgeversorganisatie Vok, zijn dat de extreem hoge loonkosten in ons land. “Om de concurrentieslag met het buitenland te kunnen winnen, moeten de loonkosten voor bedrijven drastisch naar beneden. Om ondernemingen de kans te geven om de crisis door te komen, te groeien en nieuwe jobs te creëren, moeten we eindelijk lessen trekken uit deze drastische beslissing”, klinkt het.
Professor Gert van de vakgroep financiële economie voegt daar nog een factor aan toe. “Als een bedrijf ergens investeert, dan kijkt het in de eerste plaats op lange termijn. Wat België betreft is er teveel onzekerheid, onder meer fiscaal. Hoe zit het met de belastingen op arbeid, gaan die verlaagd worden of niet? Gaat de vermogensbelasting omhoog? Wordt de notionele intrestaftrek verlaagd? Het gaat hem niet meteen over het feit of die maatregelen goed of slecht zijn, wel dat er geen duidelijkheid over bestaat. Als een bedrijf dat wil investeren moet kiezen tussen België of Duitsland, waar die zekerheid wel bestaat, dan is de keuze snel gemaakt”, klinkt het in De Standaard. (KDN)
UPDATE: De vakbonden laten het hier niet bij. Er klinkt harde taal: bij de Liberale Vakbond wil men alle modellen die nog op de fabriek staan, daar houden. Bij ABVV Metaal Limburg is de toon nog harder: 'De Ford-directie heeft verschillende keren gezegd dat we ons geen zorgen moeten maken. Nu steken ze een mes in onze rug. Wel, we zullen terugslaan. We zullen onze huid duur verkopen bij de onderhandelingen. Ford zal bloeden’, aldus voorzitter Rohnny Champagne.
Toen de mededeling werd voorgelezen, ontstonden er relletjes in de vergaderzaal.










Plaats reactie
0 reacties
Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.
Bekijk alle reacties