Krijgen we een oliecrisis zoals in de jaren 70 en wat betekent dit voor jouw energiecontract? Paul D'Hoore legt het uit...

De spanningen in het Midden-Oosten zorgen opnieuw voor onrust op de energiemarkten. Vooral de gasprijzen schoten recent fors omhoog. Dat roept bij veel mensen de vraag op of we opnieuw richting een oliecrisis gaan zoals in de jaren ’70. Financieel expert Paul D’Hoore gaf daarover uitleg in VTM Nieuws.

Strategische rol van de Straat van Hormuz

Een belangrijk aandachtspunt is de Straat van Hormuz, een cruciale zeestraat waarlangs een groot deel van de wereldwijde olie- en gastransporten passeert. Ongeveer 20% van de wereldwijde olieproductie gaat via deze route. Wanneer die doorgang geblokkeerd raakt, kan dat de energieprijzen sterk beïnvloeden.

Volgens D’Hoore is het dan ook logisch dat prijzen stijgen wanneer de regio instabiel wordt. Vooral de gasprijzen reageren snel, onder meer omdat Qatar een belangrijke speler blijft op de wereldmarkt voor vloeibaar aardgas.

Wie voelt de prijsstijging het eerst?

Voor gezinnen met een variabel energiecontract kan een langdurige blokkade van transportroutes uiteindelijk gevolgen hebben. Toch merkt D’Hoore op dat veel energiecontracten gebaseerd zijn op langere afspraken met vaste prijzen.

Dat betekent dat prijsstijgingen op de internationale markt niet altijd onmiddellijk doorwerken op de energiefactuur. Pas wanneer de situatie langere tijd aanhoudt, kan er een tekort ontstaan en kunnen prijzen sterker stijgen.

Geen herhaling van de oliecrisis uit de jaren ’70

Ondanks de spanningen verwacht D’Hoore niet dat de situatie zo extreem wordt als tijdens de oliecrisis van de jaren ’70. De energiemarkt is vandaag namelijk veel diverser. Een belangrijk verschil is dat de Verenigde Staten tegenwoordig grotendeels zelfvoorzienend zijn op energiegebied dankzij technieken zoals fracking. Daardoor is het mondiale aanbod minder afhankelijk van één regio.

Hernieuwbare energie verandert het spel

Ook de groei van hernieuwbare energie speelt volgens de expert een grote rol. Zonne- en windenergie zijn de laatste jaren veel toegankelijker en goedkoper geworden. Daardoor hebben olieproducerende landen minder macht om de prijzen extreem op te drijven. Als fossiele energie te duur wordt, kunnen landen en bedrijven sneller overschakelen op alternatieve energiebronnen.

Conclusie: onzekerheid blijft, maar paniek is niet nodig

De geopolitieke situatie kan wel degelijk voor schommelingen op de energiemarkt zorgen. Toch denkt D’Hoore dat een zware wereldwijde oliecrisis zoals in het verleden weinig waarschijnlijk is. Veel zal afhangen van hoe het conflict zich verder ontwikkelt, maar door de diversere energievoorziening en de opkomst van duurzame energie is de wereld vandaag minder kwetsbaar dan vroeger.

(Intropic: screen grab YouTube)