Na de Schols / El Ahmadi-clash: Jade Mintjens doet boekje open over ongewenste aanrakingen door mannen

De hele discussie rond de passage van Soundos El Ahmadi in De Afspraak bleef de voorbije week nazinderen. Maar terwijl sociale media zich vastbeten in meningen en debat, koos Jade Mintjens voor iets anders: haar eigen ervaringen delen. Geen discussie, geen theorie. Gewoon de harde realiteit.

Persoonlijke getuigenissen

Op Instagram Stories schreef ze een reeks persoonlijke getuigenissen neer. Dingen die, zoals ze zelf aangeeft, “nooit hadden mogen gebeuren”. Verhalen die jammer genoeg herkenbaar zijn voor heel wat vrouwen. Ze begint scherp, bijna cynisch. “Gelukkig voelen de vriendinnen van Bart Schols zich veilig”, dacht ik toen er na het nemen van een foto op de Kastaars twee weken geleden een man in mijn kont kneep.”

"Zelfs op school niet veilig"

Het is geen alleenstaand voorval. Het ene herinneringsbeeld volgt het andere op. Zo vertelt ze hoe ze als 16-jarige op de trein van Leuven naar Westmalle werd gevolgd door een man. “Ik hing bang met mijn moeder aan de lijn met de vraag of ze me aan het station wilde komen halen.” Of die keer op de tram, wanneer iemand onder haar rokje filmde. “De vrouwelijke politieagente zei: ‘Ah, maar hij heeft u niet aangeraakt. Cava toch?’”

Zelfs op school voelde ze zich niet veilig. “Een leraar op de toneelschool fluisterde dat hij mij ook graag eens naakt zou zien.” Daarbovenop komen de dagelijkse dingen die veel vrouwen intussen bijna ‘normaal’ zijn gaan vinden: naroepen op straat, blikken, opmerkingen, handen die te ver gaan. “Ik zou boeken kunnen volschrijven met dit soort verhalen.” (lees verder onder de afbeelding)

Geen uitzonderingen, maar patronen

Mintjens benadrukt dat het geen incidenten zijn, maar een patroon. “Ik ben 27 jaar en ik ben al meermaals ongewenst aangeraakt door mannen. Op straat, op het openbaar vervoer, op festivals, op school, in de fakbar.” Wat haar het meest raakt? Dat het debat vaak gaat over “of vrouwen zich veilig voelen”, terwijl dat volgens haar de verkeerde vraag is.

“Ik ben heel blij dat er vrouwen zijn die zich niet onveilig voelen, maar daar zouden we niet over moeten discussiëren. Want of we nu bang zijn of niet. Die dingen gebeuren toch.” Haar boodschap is simpel maar confronterend: dit gaat niet over meningen of talkshows. Het gaat over alledaagse veiligheid. En misschien is dat precies waarom haar woorden zo binnenkomen. Omdat bijna elke vrouw – een zus, vriendin, collega of buur – er wel iets in herkent.

(Intropic: Instagram Jade Mintjens)