Elisandra Tomacheski is synoniem voor 'bloedmooi'

Maar vooraleer we daarover verder gaan, eerst nog even over de herkomst van het woord ‘bloedmooi’.

Bloedmooi, wat is het, wat doet het en waar komt het vandaan? Je zou kunnen stellen dat je niet achter elke uitdrukking iets moet gaan zoeken. Zoals poepchique. Ik bedoel, poep is toch helemaal niet chique? In Nederland durft men ook wel eens ‘poepduur’ in de mond te nemen. Maar duur is poep evenmin. Boeren die met serieuze mestoverschotten zitten, gooien het zelfs gratis en voor niks naar je kop. Bij wijze van spreken dan, want anders zit je met stront aan de knikker.

Maar toch is er een logische verklaring voor het, als je er bij stilstaat, ietwat vreemde woord ‘bloedmooi’. In de achttiende eeuw werd het woord ‘bloed’ namelijk als voorvoegsel gebruikt met als betekenis ‘zeer’. Zo sprak men dus in die tijd nog van ‘bloedlelijk’ als ‘te lelijk om op te schieten’, ‘bloednaakt’ als ‘helemaal geen kleren meer aan’ en ‘bloedsnel’ als ‘een paard dat sneller dan zestig kilometer per uur kan galopperen’. Deftige apparatuur om snelheden te meten bestond er in die tijd nog niet, dus om het woord ‘bloedsnel’ werden wel eens discussies gehouden die uitmondden in bloedvergieten, dat spreekt voor zich. Met bloedscherpe zwaarden en zo.

Maar goed, Elisandra Tomacheski is dus bloedmooi. Hier presenteert ze de nieuwste badmode van Luli Fama. (SL)