Een open of polyamoreuze relatie aangaan wordt door koppels vaak gezien als een spannende manier om hun romantiek nieuw leven in te blazen, waarbij de aantrekkingskracht van het ontmoeten van andere mensen een extra dimensie aan hun liefdesleven geeft.
Waarschuwing voor zij die het overwegen
De maatschappelijke acceptatie van deze alternatieve relatievormen is de laatste tijd sterk toegenomen. Zo suggereert een enquête van Hims dat maar liefst 71 procent van de Gen-Z-koppels geïnteresseerd is in het openstellen van hun relatie. Toch heeft een seks- en relatiedeskundige een waarschuwing voor koppels die polyamorie overwegen: hoe verleidelijk het ook lijkt dat het gras elders groener is, er liggen verschillende obstakels en valkuilen op de weg naar vrije liefde.
Dr. Justin R. Garcia, uitvoerend directeur van het invloedrijke Kinsey Institute, vertelde Business Insider dat er recent een sterke toename is van koppels die polyamorie willen verkennen. Volgens hem keren velen uiteindelijk om drie belangrijke redenen terug naar monogamie.
1. Niet iedereen is ervoor gemaakt
Hoewel het vooruitzicht om nieuwe mensen te ontmoeten in eerste instantie spannend kan lijken, hebben veel mensen in werkelijkheid niet de emotionele draagkracht om meerdere romantische relaties met verschillende partners tegelijk te onderhouden. “De meeste mensen hebben niet de biologische capaciteiten om van meer dan één persoon tegelijk te houden,” aldus de seksexpert.
Dat wordt ondersteund door recente peilingen, waaruit blijkt dat slechts vier procent van de Amerikanen zich in een consensueel niet-monogame relatie bevindt. Naast extra emotionele capaciteit kan het opbouwen en onderhouden van een open relatie ook fysiek uitputtend zijn: het vergt veel inspanning om meerdere partners tevreden te houden. Eén relatie kan immers al werk genoeg zijn.
2. Communicatie is cruciaal — en vermoeiend
Nergens wordt die extra belasting duidelijker dan bij de belangrijkste factor in elke open of polyamoreuze relatie: communicatie. Een gezonde en verantwoordelijke open relatie onderhouden betekent voortdurend met partners afstemmen en vragen stellen om te verzekeren dat iedereen zich gehoord voelt en niet wordt verwaarloosd terwijl je andere relaties nastreeft. “Zelfs informele polyamoreuze contacten vergen aanzienlijke inspanning en onderhandeling,” legde Garcia uit.
Volgens de Kinsey-expert gaan die gesprekken vaak over vragen als: “Wie heeft meer lichamelijke nabijheid nodig? Minder? Wie voelt zich verwaarloosd? Wie heeft meer tijd nodig met wie? Wat is de stand van zaken tussen elk lid van de polycule en elk van de anderen?” In een monogame relatie worden zulke dynamieken vaak impliciet aangevoeld of via gedrag duidelijk. Maar in een complexe polycule kan het een voortdurende taak zijn om bij te houden hoe iedereen zich voelt. (lees verder onder de afbeelding)
3. Het lost onderliggende problemen niet op
Zoals bij elke snelle oplossing voor relatieproblemen geldt: als je de onderliggende kwesties in je relatie niet aanpakt, neem je dezelfde disfunctie gewoon mee in een open relatie. Garcia zegt dat veel koppels terugkeren naar monogamie nadat ze beseffen dat daten met anderen hun problemen alleen maar verergerde. Tegelijk merkt hij op: “Dezelfde problemen die monogame relaties teisteren — mismatched libido’s, jaloezie, verveling en meer — komen ook naar voren in consensueel niet-monogame relaties.”
Hoewel koppels die iets nieuws willen proberen zonder de bijbehorende emotionele en fysieke inspanning vaak terugkeren naar het vertrouwde model, benadrukt Garcia dat polyamorie voor miljoenen mensen simpelweg hun natuurlijke manier van liefhebben is. Hij besluit: “Hoewel consensueel open relaties niet voor iedereen — of zelfs de meeste mensen — werken, zijn er veel mensen voor wie ze uitstekend functioneren.”
(Bron: UNILAD - Afbeeldingen: Freepik)
Plaats reactie
0 reacties
Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.
Bekijk alle reacties