Vlaamse frituren als goudmijn, één op de drie draait zescijferige winsten: "Keihard werken, maar na 10 jaar rentenieren"

Iedereen kent het beeld: de friturist die van 's morgens vroeg tot 's avonds laat achter de bak staat, hard labeur voor een eerlijke boterham. Maar achter dat romantische beeld gaat een verrassende economische realiteit schuil. Zijn frituren echt goudmijnen? Eén op de drie wel, zo blijkt uit een analyse van de jaarrekeningen.

Eén op de drie

De tien meest winstgevende frituren van Vlaanderen draaien blijkbaar gemakkelijk nettowinsten van zes cijfers, zo berekende Het Laatste Nieuws. En één frituur steekt er met kop en schouders bovenuit, met winsten waar zelfs de meeste gastronomische tweesterrenzaken alleen maar van dromen. Frituur-expert Paul Willems is niet verbaasd dat net die zaak helemaal bovenaan prijkt: hij ziet één allesbepalende troef die het verschil maakt.

Waanzinnige brutomarge, op de Markt in Brugge

Het is geen anonieme statistiek. Neem Frites World Brugge, pal op de Markt: volgens de gepubliceerde jaarrekening boekte de bv in 2025 een nettowinst van 173.175 euro, na 130.876 euro het jaar voordien. De brutomarge tikte ruim 605.000 euro aan. Dat is geen multinational, dat is een frituur.

En het is geen uitzondering. Het Frietkot in Lommel baat 36 frietwagens uit, schept meer dan 90 ton frieten per jaar en werd zopas uitgeroepen tot een van de sterkste groeibedrijven van Limburg. Average Rob opende intussen zijn tweede La Patate-filiaal in Leuven en mikt op twintig zaken.

Het zijn geen toevalstreffers. Bernard Lefèvre van sectorverbond Navefri vat het droog samen: faillissementen bij frituren zijn een zeldzaamheid. In een horecasector waar restaurants het ene na het andere sneuvelen, blijkt het frietkot een van de meest crisisbestendige zaken van het land.

Waarom het werkt? De rekensom is simpel en genadeloos efficiënt. Aardappelen, vet en een handvol snacks inkopen voor een fractie van de verkoopprijs, een compacte zaak met lage personeelskosten, en een product waar de Vlaming nooit genoeg van krijgt — weer of geen weer, crisis of geen crisis. De wekelijkse portie frieten zit dieper ingebakken in onze eetgewoontes dan welk ander gerecht ook. Tel daar de drankjes en snacks met hun riante marges bij, en je begrijpt waarom de kassa blijft rinkelen.

Dus de volgende keer dat je aanschuift voor een pakje met stoofvleessaus: achter die toog staat misschien wel een van de gezondste ondernemers van de straat. In tijden van AI en jobverlies, blijkt een frituur tenminste een zekerheid van inkomen